ท่ามกลางความอบอ้าวของตลาดนัดจตุจักร
ชายหนุ่มหลุดจากความเบียดเสียดของคนที่เดินผ่านไปมา
เข้าไปในร้านแห่งหนึ่งขึ้นป้ายขายนกแก้วสามตัว

ชายหนุ่ม – “นกแก้วตัวนี้เท่าไหร่ครับ”
เด็กสาว – “หนึ่งหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – (ตะลึง) “โอ้โห ทำไมแพงขนาดนี้”
เด็กสาว – “ไม่แพงเลยคะ กับความสามารถระดับนี้”

ชายหนุ่ม – (ยิ้มประชด) “ราคาขนาดนี้ ต้องเล่นคอมพิวเตอร์เป็นแน่ๆ”
เด็กสาว – “ใช่คะ ทราบได้ไงคะ”

ชายหนุ่ม – “. . .”
(อึ้ง แล้วก็จินตนาการถึงนกแก้วเล่น msn เขาเคย chat กับคนบางคนบน msn
มีบางคนที่ส่งข้อความซ้ำซากน่าเบื่ออย่างเช่น อือ, อ๋อ,อ๋อเหรอ, yeah เป็นต้น
เค้าเคยสงสัยว่าคนพวกนี้ไม่รู้จักสร้างสรรหาพูดคำอื่นมาใช้บ้างหรือไร
ที่แท้ก็คือเค้าหลงไป chat กับนกแก้ว)

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวนี้หละครับ หนึ่งหมื่นเหมือนกันใช่มั้ย”
เด็กสาว – “สองหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – (สะดุ้ง ดึงนิ้วที่กำลังจะไปเขี่ยนกเล่นกลับคืน)
เด็กสาว – “ตัวนี้ใช้ดาต้าเบสเป็นคะ”

ชายหนุ่ม – (กระพริบตา เรียกสติสัมปชัญญะตนเองกลับคืนมา) “เล่น SQL เป็น” (รำพึง)
เด็กสาว – “แน่นอนคะ จะให้ใช้ dBase เหรอคะ คุณนี่เชยจัง”

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวสุดท้ายหละครับ ดูท่าทางไม่น่าจะฉลาดมาก”
เด็กสาว – “ห้าหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – “แม่เจ้าโว้ย” (สุดที่จะระงับความรู้สึกได้แล้ว)
เด็กสาว – “คะ”

ชายหนุ่ม – “ตัวนี้ต้องเล่นเน็ตเวิร์คได้แน่เลย”
เด็กสาว – “ไม่ใช่คะ”

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวสุดท้ายนี่มีความสามารถอะไร”
เด็กสาว – “เอ่อ… ไม่ทราบเหมือนกันคะ”

ชายหนุ่ม – “อ้าว แล้วทำไมตั้งราคาสูงกว่าสองตัวนั้นอีก”
เด็กสาว – “หนูเองก็ไม่เคยเห็นกับตาว่า นกตัวนี้ทำอะไรได้”

ชายหนุ่ม – “. . .”
เด็กสาว – “ส่วนใหญ่นกตัวนี้จะอยู่เฉย ๆ ไม่เห็นทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราว”

เด็กสาว – “แต่หนูเห็นเจ้านกสองตัวแรก เรียกนกตัวนี้ว่า เจ้านาย”

เหอะ ๆ ตลกกันไป