บทความ

ใครเคยเจอผีในโรงหนังมาบ้าง ผีพวกนี้น่ากลัวมากอ่ะ
ถ้าจับมาแบ่งแล้ว มี 13 ตัวด้วยกัน
1. ผีแม่ลูกอ่อน
สวมวิญญาณผีไทยยอดฮิตอย่างนางนากกระเตงลูกอ่อนเข้าไปดูหนังด้วย หนังที่เหมาะสมควรจะเป็นหนังการ์ตูน รองลงมา เป็นหนังแอ๊คชั่น หนังที่ไม่เหมาะคือ หนัง ดราม่า คิดดูดิ กำลังซึ้งๆ มีเสียงเด็กแหกปากร้องไห้ขึ้นมาละก็… เซ็งสุดๆ อยากจะหันไปตบกบาลเด็ก
2. ผีขนม
เวลาที่เข้ามาใกล้ๆ จะได้ยินเสียงกรอบๆ แกรบๆ ตลอดเวลา ตามด้วยเสียง เคี้ยวอย่างเกรงใจ แต่มันก้อมีเสียงเล็ดลอดออกมาอยู่ดี เวลาที่เจอผี ประเภทนี้ … กูหิวววววววว
3. ผีมือถือ
สันนิษฐานว่าเสียชีวิตขณะคุยโทรศัพท์อยู่ วิญญาณจึงวนเวียนอยู่กับ โทรศัพท์
4. ผีถุงเท้าเหม็น
ว่ากันตามเหตุผลทางการแพทย์แล้วเมื่อแบคทีเรียทำปฏิกิริยากับเหงื่อ จะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ แต่ว่าถ้าไม่ถอดรองเท้า กลิ่นก็ไม่รบกวนใคร
5. ผีขายาวววว
เวลาหลอกจะใช้เข่ามากระแทกเบาะเบาๆ เป็นจังหวะ ถ้าไม่ค่อยดุก็จะดัน 2-3 ครั้ง ถ้าดุมากๆ ก็จะดันตลอดเรื่อง
6. ผีคู่รัก
มากันสองคน กระซิบกระซาบคุยกันตลอดเรื่อง เห็นคุยกันดีๆ ตอนต้นเรื่อง พอกลางๆเรื่อง เสียงชักดังขึ้น [...]

เพื่อน ๆ บอกผมว่า
ทำไมคุณดูหน้าตาไม่ค่อยฉลาด แต่เรียนเก่งจังวะ
ผมบอกเพื่อนผมว่า
แม่กูสอน ให้ขยันแล้วก็ตั้งใจเรียน
เพื่อน ๆ ผมบอกว่า
ทำไมพอคุณมีตังค์ คุณชอบเอาไปทำบุญ แจกเด็ก เลี้ยงพระวะ
ผมบอกเพื่อนผมว่า
แม่กูสอน ให้รู้จักแบ่งปันคนอื่น ถึงเราจะมีตังค์น้อย แต่ก็มีคนอื่นที่เขาลำบากกว่าเรา
เพื่อน ๆ ผมบอกว่า
ทำไมคุณชอบเล่นกีฬา เล่นเป็นหลายอย่าง แล้วไม่เคยเห็นคุณป่วยนอนโรงพยาบาลเลยวะ
ผมบอกเพื่อนผมว่า
แม่กูสอน ให้กูออกกำลังกาย จะได้แข็งแรง ไม่เจ็บ ไม่ป่วยง่าย ๆ เพราะเรามีตังค์น้อย เจ็บป่วยจะลำบาก
เพื่อน ๆ ผมบอกว่า
ทำไมคุณอารมณ์ดี ไม่เครียด ไม่โกรธใครบ้างเลยหรือไงวะ
ผมบอกเพื่อนผมว่า
แม่กูสอน ให้เป็นคนอารมณ์ดี ทำให้คนที่อยู่ใกล้เรามีความสุข แล้วจะสบายใจกันทุกคน
เพื่อน ๆ ผมบอกว่า
ทำไมคุณพูดกับคนอื่น ดูสุภาพ อ่อนน้อม ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นลุงแก่ ๆ เป็นเด็กเสริฟอาหาร
หรือแม้แต่ขอทานที่คุณให้เศษตังค์แล้วเขาอวยพรให้คุณ ทำไมคุณต้องขอบคุณขอทานวะ
ผมบอกเพื่อนผมว่า
แม่กูสอน ให้พูดดี ๆ กับทุกคน ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เราพูดดี ๆ กับเขา เขาก็จะได้พูดดี ๆ กับเรา
เพื่อน ๆ ผมบอกว่า
ทำไมพี่ ๆ น้อง [...]

หลังจากที่แต่งงานมาได้ 21 ปี
ผมก็ค้นพบวิธีใหม่ในการทำให้ความรักสดใสมีชีวิตชีวาอยู่เสมอ
เพราะวันหนึ่งภรรยาผมบอกว่า ผมต้องออกเดทกับผู้หญิงคนหนึ่ง
มันเป็นไอเดียของเธอล้วนๆจริงๆนะ
“ฉันรู้ว่าคุณรักเธอ” ภรรยาผมว่า
“แต่ผมรักคุณนี่” ผมเถียง
“ฉันรู้ค่ะ แต่คุณก็รักเธอคนนี้ ด้วยเหมือนกัน”
ผู้หญิงคนนั้นที่ภรรยา อยากให้ผมไปหา คือ
แม่ของผมเอง ซึ่งเป็นหม้ายมา 19 ปี แล้ว
เนื่องจากงานที่รัดตัวและต้องดูแลลูกๆ
ทำให้ผมไปเยี่ยมแม่เพียงบางครั้งบางคราวเท่านั้น
วันที่ผมโทรไปหาแม่เพื่อชวนท่านออกไปทานข้าวเย็นและดูหนัง
แม่ถาม ว่า “มีอะไรหรือ? ลูกสบายดีรึ เปล่า? ”
แม่ผมเป็นผู้หญิงประเภทที่คิด ว่าการที่คนโทรมาหากลางดึก
หรือเชิญอย่างกระทันหัน หมายความว่ามีเรื่องไม่ค่อยดีเกิดขึ้น
ผมตอบแม่ว่า “ผมว่าดีออกถ้าเราได้ใช้เวลากันตามลำพัง สองคนแม่ลูกบ้าง”
แม่นิ่งคิดไปครู่ หนึ่ง แล้วตอบว่า ” แม่ยินดีมากเลย จ้ะ ”
เย็นวันศุกร์หลังเลิกงาน ผมขับรถ ไปรับแม่ที่บ้าน ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
เมื่อผมไปถึงบ้านแม่ ผมก็สังเกตได้ว่า แม่เองก็ตื่นเต้นเหมือนกัน
แม่สวมเสื้อโค้ทนั่งรอผมอยู่ในบ้านเรียบร้อยแล้ว
แม่ม้วนผมแล้วสวมชุดที่แม่ใส่ในวันฉลองครบรอบการแต่งงานครั้งสุดท้าย
พลางยิ้มรับผมด้วยใบหน้าที่แจ่มใสราวกับทูตสวรรค์
“แม่บอกเพื่อนๆว่าแม่จะออกไป เที่ยวกับลูกชายพวกเขาประทับใจกันใหญ่ ”
แม่พูดขณะที่กำลังก้าวขึ้นรถ “พวกเขารอฟังแทบไม่ไหวเลย”
เราไปภัตตาคารที่ถึงแม้จะไม่หรูหรา แต่ก็ดีเยี่ยมและบรรยากาศก็อบอุ่นสบายๆ มากๆ
แม่ควงแขนผมเดินราวกับว่าเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
หลังจากที่เรานั่งลงเรียบร้อยแล้ว ผมต้องเป็นฝ่ายอ่านเมนูอาหาร
เพราะสายตาของแม่อ่านได้เพียงตัวหนังสือตัวใหญ่ๆเท่านั้น
เมื่อผมอ่าน เมนูอองเทรไปได้เพียงครึ่ง ผมเงยขึ้น
มองเห็นแม่กำลังมองดูผมอยู่ด้วยรอยยิ้มระลึกถึงความหลัง
“ตอนที่ลูกยังเล็กนั้น แม่ต้องเป็นคนอ่านเมนูให้ลูกฟัง” แม่ว่า
“งั้นตอนนี้ก็ถึงเวลาแล้วที่ผมจะผลัดเวรให้แม่นั่งฟังสบายๆบ้าง” ผมตอบ
ในระหว่างมื้ออาหารนั้น
เราคุยกันอย่างถูกคอ-ไม่ใช่เรื่องราวพิเศษอะไร-เพียงแต่สลับกันถามว่าชีวิตของเรา
เป็นยังไง ทำอะไรที่ไหนมาบ้าง เราคุยกันสนุกมากจนไปดูหนังไม่ทัน
เมื่อผมไปส่งแม่ที่บ้าน แม่พูด ว่า
“แล้วแม่จะออกไปเที่ยวกับลูกอีกนะ แต่คราวนี้ลูกต้องยอม ให้แม่เป็นเจ้าภาพนะจ๊ะ”
ผมตอบ ตกลง
“ดินเน่อร์เป็นยังไงบ้าง?” ภรรยาถามเมื่อผมกลับถึงบ้าน
“ดีเยี่ยมกว่าที่ผมคิดไว้มากเลย” ผมตอบ
ไม่กี่วันต่อมา
แม่ผมเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน
มันเกิดขึ้นกระทันหันมากจนผมช่วยอะไรไม่ทันเลย
หลายวันต่อมา
ผมได้รับจดหมายพร้อมใบเสร็จจากภัตตาคารที่ผมกับแม่เคยไป
มีโน๊ตเล็กๆแนบมาด้วย [...]

ถึง ลูกรัก
จดหมายฉบับนี้ แม่ต้องขอโทษลูกจริงๆ ที่แม่คงไม่สามารถ
เขียนให้แกอ่านจบพอดีกับที่แม่เขียนจบได้ เพราะคราวนี้น้องสาวแกใช้พิมพ์ดีด พิมพ์ให้
แกจะได้อ่านได้สะดวก แต่แม่เห็นน้องแกพิมพ์ช้าเหลือเกิน แม่พยายามถาม น้องแกก็บอกว่า
” กำลังพิมพ์ตัวบรรจงอยู่ ” แม่ก็เลยเข้าใจแล้วว่า พิมพ์ดีดถ้าไม่พิมพ์ตัวบรรจงมันจะไม่ค่อยสวยน่ะ
น้องแกนี่ก็ฉลาดดีเหมือนกันนะอีกเรื่องที่แม่ต้องเสียใจกับแกก็เรื่องหลานแกนั่นแหละ
มันดันเกิดมาเป็นผู้ชาย แกก็เลยต้องเป็นลุงเหมือนเพื่อนแก แต่แม่ว่าแม่ยิ่งกว่าแกนะ
เพราะตอนแรกแม่กะว่าคงได้เป็นยายคนซักที แต่นี่แม่ต้องมาเป็นตาแทน เฮ้อ…แม่น่ะเศร้ากว่าแกอีก
เกือบสุดท้ายแล้วเห็นแกบ่นว่าที่บ้านแกไม่ค่อยมีนาฬิกาดู แม่เลยซื้อส่งไปให้แก
แล้วป้าแกก็ฉลาดเหมือนเดิม เขาบอกว่าถ้าส่งถ่านไปด้วยมันจะแพงป้าแกเลยถอดถ่านออก
แต่ป้าแกก็รอบคอบนะกลัวว่าแกจะซื้อไม่ถูก เขาเลยส่งถ่านแบบเดียวกันนี้ไปให้แกอีกสองโหลน่ะ
อีกเรื่องคือแม่ทำที่อยู่แกหาย จดหมายฉบับนี้แม่เลยส่งไปที่สี่แยกไฟแดงหน้าบ้านแกแทน
ถ้าแกตอบมาก็ส่งที่อยู่มาให้แม่ใหม่ด้วยนะ
รัก
จาก แม่
ปล.ลืมบอกไปว่าตอนนี้ 17.59 น. แล้ว ถ้าแกได้รับนาฬิกาก็ตั้งให้ตรงด้วยนะ
แล้วพอ 18.00 ก็อย่าลืมเคารพธงชาติล่ะ
 
อ่านจดหมายจากแม่ ฉบับแรก คลิกที่นี่
 
มีแม่แบบนี้ก็ตลกดีนะ เหอะ ๆๆ
 

ลูกรัก …
แม่จะเขียนจดหมายนี้ช้าๆ น๊ะ เพราะแม่รู้ว่า แกน่ะ อ่านหนังสือไม่ค่อยเร็ว
ตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่ที่บ้านเดิมแล้วนะลูก พ่อแกเขาอ่านหนังสือพิมพ์เจอ
เค้าบอกว่าอุบัติเหตุส่วนใหญ่จะเกิดในบ้านตัวเอง 45 %
ดังนั้น พวกเราจึงย้ายบ้านมาเช่าเขาอยู่ไง รอบคอบดีมั๊ยล่ะ
เออ..แต่แม่ส่งที่อยู่ใหม่ให้แกไม่ได้หรอกน๊ะ
เพราะคุณคนเช่าคนก่อนมันเอาป้ายเลขที่บ้านไปด้วย
สงสัยมันคงจะเอาไปติดบ้านหลังใหม่พวกมัน
อ้อ.. บ้านนี้มีเครื่องซักผ้าด้วยนะ แต่เครื่องแบบนี้มันเสียอยู่อย่างเดียว
สงสัยถังมันรั่วน่ะลูก ใส่น้ำทีไรมันไหลออกทางท่อข้างหลังทุกที
ใส่น้ำเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม แม่เลยหันมาใช้กาละมังเหมือนเดิม
ที่นี่อากาศดีนะลูก ฝนตกแค่อาทิตย์ละสองครั้งเอง
ครั้งละสามวัน กับครั้งละสี่วัน
อ้อ ….
เสื้อแจ็กเก็ตที่แกอยากให้แม่ส่งไปให้น่ะ กระดุมมันเป็นเหล็กน๊ะลูก หนักมาก
เวลาส่งไปก็จะเสียตังค์เยอะ ดีที่ป้าแกเขาฉลาด เขาก็เลยเลาะกระดุมออกหมด
ถ้าแกอยากใส่ก็เย็บกระดุมเอาเองน๊ะ แม่เอากระดุมใส่ถุงแนบมาพร้อมกับแจ็กเก็ตแล้ว
เออ….. น้องสาวแกเพิ่งคลอดลูกน๊ะเช้านี้ แม่ยังไม่รู้ว่าเป็นชาย หรือ หญิง
ดังนั้น แม่เลยบอกไม่ได้ว่าแกจะได้เป็นป้าหรือเป็นลุง
ป.ล. แม่กะจะส่งเงินให้แกอยู่พอดี แต่แม่ดันปิดซองจดหมายแล้วน่ะสิ…..ลืม
 
รัก…จาก แม่
 
 
อ่านจดหมายจากแม่ ฉบับที่ 2 คลิกที่นี่
 
แม่ใครเนี่ย ตลกจัง ดูซื่อ ๆ จัง