ใครเคยเจอผีในโรงหนังมาบ้าง ผีพวกนี้น่ากลัวมากอ่ะ
ถ้าจับมาแบ่งแล้ว มี 13 ตัวด้วยกัน

1. ผีแม่ลูกอ่อน
สวมวิญญาณผีไทยยอดฮิตอย่างนางนากกระเตงลูกอ่อนเข้าไปดูหนังด้วย หนังที่เหมาะสมควรจะเป็นหนังการ์ตูน รองลงมา เป็นหนังแอ๊คชั่น หนังที่ไม่เหมาะคือ หนัง ดราม่า คิดดูดิ กำลังซึ้งๆ มีเสียงเด็กแหกปากร้องไห้ขึ้นมาละก็… เซ็งสุดๆ อยากจะหันไปตบกบาลเด็ก

2. ผีขนม
เวลาที่เข้ามาใกล้ๆ จะได้ยินเสียงกรอบๆ แกรบๆ ตลอดเวลา ตามด้วยเสียง เคี้ยวอย่างเกรงใจ แต่มันก้อมีเสียงเล็ดลอดออกมาอยู่ดี เวลาที่เจอผี ประเภทนี้ … กูหิวววววววว

3. ผีมือถือ
สันนิษฐานว่าเสียชีวิตขณะคุยโทรศัพท์อยู่ วิญญาณจึงวนเวียนอยู่กับ โทรศัพท์

4. ผีถุงเท้าเหม็น
ว่ากันตามเหตุผลทางการแพทย์แล้วเมื่อแบคทีเรียทำปฏิกิริยากับเหงื่อ จะทำให้เกิดสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ แต่ว่าถ้าไม่ถอดรองเท้า กลิ่นก็ไม่รบกวนใคร

5. ผีขายาวววว
เวลาหลอกจะใช้เข่ามากระแทกเบาะเบาๆ เป็นจังหวะ ถ้าไม่ค่อยดุก็จะดัน 2-3 ครั้ง ถ้าดุมากๆ ก็จะดันตลอดเรื่อง

6. ผีคู่รัก
มากันสองคน กระซิบกระซาบคุยกันตลอดเรื่อง เห็นคุยกันดีๆ ตอนต้นเรื่อง พอกลางๆเรื่อง เสียงชักดังขึ้น ตอนท้ายเรื่องบางทีกลายเป็น ผีคู่ร้างเลิกกันซะได้

7. ผีฝรั่ง
พวกนี้ทักษะทางภาษาอังกฤษดีเลิศ จะนิยมหัวเราะดักก่อนใครเวลาที่มีมุกขำๆ ที่ซับไตเติ้ลยังไม่ขึ้นมา บางที ไม่ใช่มุก ผีฝรั่งก็อายไปตามระเบียบ

8. ผีตายช้า
ก็เลยมาสายมักเข้ามาตอนที่กำลังลุ้นๆหรือตื่นเต้น

9. ผีวัย Teen
มักจะเข้ามาเป็นกลุ่ม เหมือนไม่ได้เจอกันนาน และมองไม่เห็นคนอื่นๆ เหมือนโลกนี้มีแต่พวกเรา ทั้งเมาท์ ทั้งคิกคัก ทั้งๆที่เป็นหนังเศร้า บางทีก็มีผีโทรศัพท์เข้ามาปะปน

10. ผีหัวโต
เป็นผีนิสัยดี ไม่ได้หลอกหลอนใครทั้งสิ้น แต่ว่าบังเอิญหัวโต หัวก็เลยไปบังซับไตเติ้ลโดยไม่ตั้งใจ ถ้าเจอผีประเภทนี้ให้เรียกผีฝรั่ง มาช่วย จะทำให้ดูหนังได้รู้เรื่องขึ้น

11. ผีเจ้า(ผิด)ที่
ชอบนั่งผิดที่เป็นประจำ หนักๆเข้าผิดโรงเลยก้อมี

12. ผีสงสัย
ถามทุกอย่างในเรื่อง เช่น .. นั่นใครอ่ะ ?? อ้าว ! ทำไมเป็นงี้อ่ะ ?? พระเอกตายไหม ??
ใครฆ่าวะ ?? ฯลฯ

13. ผีตอบ
จะตอบทุกคำถามของผีสงสัย ผิดถูกว่ากันอีกที แต่ต้องตอบไว้ก่อนพ่อสอนไว้ บางทีผีสงสัยไม่ได้ถามก็ชิงตอบก่อนซะแล้ว กลายร่างเป็นผีพากษ์ ในกรณีที่ดูมาแล้วไม่ต่ำกว่า 1 ครั้ง อาถรรพ์แรงจิงๆ

ที่มา http://jandsa.exteen.com/20050513/entry

โดนจริง ๆ โดนมากมาย 555

วันก่อนผมได้เข้าไปอ่าน ใน Facebook ได้อ่านเจอปัญหาที่น่าสนใจ
นั่นก็คือ

” สมมติว่ามี ลูกบอล 12 ลูก มีลูกหนึ่งที่น้ำหนักผิดปกติ(ไม่รู้ว่าหนักหรือเบาไป)
ให้ใช้ตาชั่งสองแขน ชั่งเพียง 3 ครั้ง ให้รู้ว่าลูกไหนที่ผิดปกติ
และให้บอกด้วยว่าหนักหรือเบาไป ”

ลองคิดดูกันนะครับ (^^)

ขอขอบคุณ คุณพี่เด็กที่ได้หาปัญหาสนุก ๆ มาให้นะครับ (-/\-)

ไว้จะมาบอกเฉลยนะครับ

จัดลูกบอลเป็น 3 กลุ่ม
a [1,2,3,4]
b [5,6,7,8]
c [9,10,11,12]

คำตอบนี่ผมไม่ได้คิดเองนะครับ
ผมเอามาจาก guru.google.co.th

(จากหนังสือที่รวบรวมเหตุการณ์บังเอิญที่เกิดขึ้นจริงในชีวิต และติดอันดับ best seller ใน สหรัฐฯ)

ผมกำลังเดินอยู่บนถนนท่ามกลางแสงไฟสลัวในช่วงโพล้เพล้ของวันหนึ่ง
พลันได้ยินเสียงร้องอู้อี้เหมือนถูก ผ้าอุดปากดังออกมาจากหลังพงไม้
ผมชะลอฝีเท้าเพื่อฟังและรู้สึกตื่นตระหนกเมื่อรู้ว่า
เสียงที่ผมได้ยินคือเสียงการต่อสู้กันอย่างแน่นอน

มีทั้งเสียงตะคอก และเสียงเสื้อผ้าฉีกขาด
มีหญิงกำลังถูกทำร้ายห่างจากจุดที่ผมยืนไม่กี่เมตร
ผมควรเข้าไปยุ่งดีหรือเปล่า ผมรู้สึกหวั่นกับสวัสดิภาพของตัวเอง
และนึกตำหนิตัวเองที่ตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางกลับบ้านใหม่กระทันหัน

ผมควรจะเข้าไปช่วยหรือแค่วิ่งไปยังโทรศัพท์เครื่องที่ใกล้ที่สุดเพื่อโทรแจ้งตำรวจ
เสียงร้องของเด็กผู้หญิงเริ่มเบาลง ผมรู้ทันทีว่าจะต้องรีบทำอะไรสักอย่าง
ผมจะเดินหนีเหตุการณ์นี้ไป ได้อย่างไร
เอาละ ผมตัดสินใจได้แล้ว

ผมไม่อาจหันหลังให้กับชะตาของผู้หญิงที่ไม่รู้จักคนนี้ได้
แม้มันหมายถึง การเอาชีวิตเขาไปเสี่ยง
ผมไม่ใช่คนกล้า และไม่ใช่นักกีฬา
ผมไม่รู้ว่าความกล้าและพละกำลังในตัวนั้นมาจากไหน

แต่ทันทีที่ตัดสินใจช่วยเธอ ผมดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
ผมวิ่งไปหลังพุ่มไม้และดึงเจ้าวายร้ายออกมาจากร่างของหญิงสาว
เราต่อสู้กันจนกลิ้งไปกับพื้นทั้งคู่ และ ปล้ำสู้กันอยู่สักพักหนึ่ง
ในที่สุดเจ้าตัวร้ายก็ลุกขึ้นและวิ่งหนีไป

ผมหอบฮักๆ และพยายามตะเกียกตะกาย
ไปหาเด็กผู้หญิงซึ่งนอนหมอบร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่หลังต้นไม้
ท่ามกลางความมืด ผมแทบไม่เห็นตัวเธอเลย
แต่มีความรู้สึกว่าเธอต้องกำลังตกใจกลัวจนตัวสั่นอยู่แน่นอน

ด้วยไม่อยากจะให้เธอตกใจมากไปกว่านี้
ผมจึงพูดกับเธอในระยะไกลๆ
“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว” ผมปลอบ
“มันวิ่งหนีไปแล้ว คุณปลอดภัยแล้วตอนนี้” เธอเงียบไปสักพัก

แล้วผมก็ได้ยินเธอเปล่งเสียงออกมาด้วยความประหลาดใจ
“พ่อคะ นั่นพ่อเหรอคะ” แล้วผู้ที่ก้าวออกมา
จากหลังต้นไม้ก็คือแคเธอรีน ลูกสาวคนเล็กของผมเอง

…

จะเกิดอะไรขึ้น หากชายผู้นี้ลังเลที่จะไม่ช่วยเด็กหญิงที่กำลังถูกทำร้าย
ซึ่งท้ายที่สุดแล้วก็คือลูกของตัวเอง???

เรื่องนี้มันโดนใจ จริง ๆ อย่าคิดว่าธุระ ไม่ใช่นะ

ลูกรัก …

แม่จะเขียนจดหมายนี้ช้าๆ น๊ะ เพราะแม่รู้ว่า แกน่ะ อ่านหนังสือไม่ค่อยเร็ว
ตอนนี้พวกเราไม่ได้อยู่ที่บ้านเดิมแล้วนะลูก พ่อแกเขาอ่านหนังสือพิมพ์เจอ
เค้าบอกว่าอุบัติเหตุส่วนใหญ่จะเกิดในบ้านตัวเอง 45 %
ดังนั้น พวกเราจึงย้ายบ้านมาเช่าเขาอยู่ไง รอบคอบดีมั๊ยล่ะ
เออ..แต่แม่ส่งที่อยู่ใหม่ให้แกไม่ได้หรอกน๊ะ
เพราะคุณคนเช่าคนก่อนมันเอาป้ายเลขที่บ้านไปด้วย
สงสัยมันคงจะเอาไปติดบ้านหลังใหม่พวกมัน
อ้อ.. บ้านนี้มีเครื่องซักผ้าด้วยนะ แต่เครื่องแบบนี้มันเสียอยู่อย่างเดียว
สงสัยถังมันรั่วน่ะลูก ใส่น้ำทีไรมันไหลออกทางท่อข้างหลังทุกที
ใส่น้ำเท่าไหร่ก็ไม่เต็ม แม่เลยหันมาใช้กาละมังเหมือนเดิม
ที่นี่อากาศดีนะลูก ฝนตกแค่อาทิตย์ละสองครั้งเอง
ครั้งละสามวัน กับครั้งละสี่วัน
อ้อ ….
เสื้อแจ็กเก็ตที่แกอยากให้แม่ส่งไปให้น่ะ กระดุมมันเป็นเหล็กน๊ะลูก หนักมาก
เวลาส่งไปก็จะเสียตังค์เยอะ ดีที่ป้าแกเขาฉลาด เขาก็เลยเลาะกระดุมออกหมด
ถ้าแกอยากใส่ก็เย็บกระดุมเอาเองน๊ะ แม่เอากระดุมใส่ถุงแนบมาพร้อมกับแจ็กเก็ตแล้ว
เออ….. น้องสาวแกเพิ่งคลอดลูกน๊ะเช้านี้ แม่ยังไม่รู้ว่าเป็นชาย หรือ หญิง
ดังนั้น แม่เลยบอกไม่ได้ว่าแกจะได้เป็นป้าหรือเป็นลุง

ป.ล. แม่กะจะส่งเงินให้แกอยู่พอดี แต่แม่ดันปิดซองจดหมายแล้วน่ะสิ…..ลืม

รัก…จาก แม่

อ่านจดหมายจากแม่ ฉบับที่ 2 คลิกที่นี่

แม่ใครเนี่ย ตลกจัง ดูซื่อ ๆ จัง