ฉันตื่นนอนในตอนเช้าพร้อมกับโทรไปหาเธอว่าเมื่อคืนหลับฝันดีไหม
เธอรับสายพร้อมกับตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดว่าจะรู้ไปทำไมหรอ

ฉันออกจากบ้านไปรับเธอเพื่อนั่งรถเมล์ไปส่งเธอที่ทำงาน
เธอทำหน้าเบื่อเมื่อเห็นหน้าฉันแล้วพูดออกมาว่าว่าเมื่อไหร่จะได้นั่งรถ เก๋งสักที

ฉันพาเธอไปทานอาหารเช้าที่ร้านข้าวแกงเล็กๆหน้าปากซอย
เธอส่ายหน้าแล้วบอกกับฉันว่าอยากเปลี่ยนไปนั่งจิบกาแฟในห้องแอร์เย็นๆ จัง

ฉันเดินไปส่งเธอถึงห้องทำงานและบอกว่าเย็นนี้จะรีบมารับให้เร็วที่สุด
เธอพูดใส่อารมณ์ออกมาว่าจะมาก็แต่งตัวให้ดีกว่านี้ เธออายเพื่อน

ฉันโทรไปหาเธอในตอนสายเพื่อถามว่างานยุ่งมากหรือเปล่า
เธอสั่งให้ฉันรีบวางสายไปเลยเพราะเธอกำลังรอสายคนสำคัญอยู่

ฉันโทรกลับไปหาเธออีกรอบเพื่อบอกว่าอย่าลืมที่จะทานข้าวเที่ยง
เธอรำคาญแล้วพูดออกมาว่าจะคอยบอกทำไม เธอโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ

ฉันรีบไปรับเธอให้ไวที่สุดเมื่อถึงเวลาเลิกงาน คอยนั่งมองว่าเมื่อไรเธอจะมาสักที
เธอเดินออกมาบอกฉัน ว่าให้นั่งรออีกสักสองชั่วโมง กำลังทำธุระส่วนตัวอยู่

ฉันบอกข่าวดีกับเธอเมื่อทานข้าวเย็นเสร็จว่าไปดูคอนโดใหม่มาแล้วมันสวย มาก
เธอบอกว่าก็แล้วยังไง จริงจริงแล้วเธออยากได้บ้านเดี่ยวกลางสวนหย่อมมากกว่า

ฉันคุยกับเธอเรื่องเงินที่จะช่วยกันเก็บ เพื่อนำไปดาวน์รถใหม่เมื่อสิ้นเดือนนี้
เธอก้มหน้าแล้วบอกว่านั่นมันไม่ใช่เรื่องของฉัน ฉันคือผู้ที่จะถือกุญแจเก็บไว้ในมือ

ฉันเดินหาตู้โทรศัพท์หยอดเหรียญ เมื่อเธอลืมคุยธุระสำคัญกับเพื่อน
เธอบอกว่าไม่ต้องแล้ว พรุ่งนี้ช่วยเตรียมเงินให้ทีจะขอไปซื้อมือถือสักเครื่อง

แล้ววันแห่งความถึงที่สุดก็มาถึง
เธอจากฉันไป เมื่อเจอกับใครคนใหม่
เธอไม่มีคำลาใดใดทั้งสิ้น

“ไปเถอะนะ ไปอยู่กับเขา เธอจะได้ยิ้มได้สักที” ฉันพูดกับเธอในใจ

แล้ววันแห่งความถึงที่สุดก็มาถึงอีก
เธอกลับมาหาฉัน เมื่อเขาทิ้งเธอไป
เธอบอกว่าขอโทษที่จากไป

“ไม่เป็นไร กลับมานะ มาเป็นอยู่ด้วยกันต่อ” ฉันพูดกับเธอออกมา

อยู่กับฉันเธออาจได้บ้างและไม่ได้ในบางอย่าง
แต่รับรองถ้าหาให้ได้ ฉันจะให้

อยู่กับฉันเธอคงทานอร่อยบ้างและไม่อร่อยในบางมื้อ
แต่รับรองไม่มีมื้อไหน ฉันจะให้เธออด

อยู่กับฉันเธออาจต้องเจ็บบ้างและปวดร้าวในบางที
แต่รับรองฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บอยู่เรื่อยไป

..และเธอก็ไม่ได้เจ็บคนเดียว ยังมีฉันที่เจ็บไปกับเธอ
..ไม่เหมือนเขา พอเธอเจ็บ ..เขาทิ้งเธอ…

ทำไมเศร้าจัง

เพลง หน้าที่ของเด็ก หรือเรียกกันติดปากว่าเพลง เด็กเอ๋ยเด็กดี เป็นเพลงที่มีเนื้อหาเตือนใจเด็กและเยาวชน เพื่อให้ระลึกถึงสิ่งที่ตนควรทำ ประพันธ์เนื้อร้องโดย ชอุ่ม ปัญจพรรค์ และทำนองโดย เอื้อ สุนทรสนาน เพลงนี้มักเปิดในช่วงวันเด็กแห่งชาติ

เนื้อเพลงเด็กเอ๋ยเด็กดี

เด็กเอ๋ยเด็กดี ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

เด็กเอ๋ยเด็กดี ต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน

หนึ่ง นับถือศาสนา

สอง รักษาธรรมเนียมมั่น

สาม เชื่อพ่อแม่ครูอาจารย์

สี่ วาจานั้นต้องสุภาพอ่อนหวาน

ห้า ยึดมั่นกตัญญู

หก เป็นผู้รู้รักการงาน

เจ็ด ต้องศึกษาให้เชี่ยวชาญ ต้องมานะบากบั่น ไม่เกียจไม่คร้าน

แปด รู้จักออมประหยัด

เก้า ต้องซื่อสัตย์ตลอดกาล น้ำใจนักกีฬากล้าหาญ ให้เหมาะกับกาลสมัยชาติพัฒนา

สิบ ทำตนให้เป็นประโยชน์ รู้บาปบุญคุณโทษ สมบัติชาติต้องรักษา

เด็กสมัยชาติพัฒนา จะเป็นเด็กที่พาชาติไทยเจริญ

ที่มา http://www.panyathai.or.th

เรามาฟังเพลงเด็กเอ๋ยเด็กดี กันดีกว่า

ผมยังร้องไม่ได้เลยอ่ะ เหอะ ๆ ลืมไปแล้ว

บริษัทแห่งหนึ่งได้ติดประกาศปรับปรุงระเบียบใหม่ นัยว่าเพื่อประสิทธิผลของกิจการ

เนื้อความว่า :

ถึงพนักงานทุกท่าน เรื่องเพิ่มเติมกฎการขาดงาน
ตามประวัติการทำงานของพนักงานทุกท่านที่ผ่านมา ทางบริษัทได้เห็นควรที่จะปรับปรุงมาตรการและนโยบายใหม่ ซึ่งพนักงานทุกท่านจะต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด กำหนดใช้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ลาป่วย : ห้ามลา
ใบรับรองแพทย์ไม่ถือว่าเป็นหลักฐานในการลา เพราะทางบริษัทฯ เชื่อว่า หากคุณสามารถไปหาหมอได้ ถือว่าคุณสามารถมาทำงานได้ตามปกติ

ลาเพื่อการผ่าตัด : นโยบายนี้ถือเป็นโมฆะ
ทางบริษัทถือว่าได้จ้างพนักงานทุกท่าน ณ สภาพนั้นๆ เพราะฉะนั้นพนักงานห้ามเฉือนชิ้นส่วนหนึ่งหรือ หลายชิ้นในร่างกายของคุณออกไป หากคุณเฉือนออกไปจริงๆ บริษัทฯ จะถือว่าคุณมีค่าน้อยกว่าที่บริษัทฯตกลงว่าจ้างไว้ และอาจจะเจรจาค่าตอบแทนของคุณใหม่ในอัตราที่น้อยลง

ญาติเสียชีวิต: ไม่มีข้อแก้ตัว
อย่างไรก็ตามทางบริษัทฯ ถือว่าคุณไม่สามารถช่วยให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้ ถ้าหากงานศพนั้นๆ จัดในตอนเย็น ทางบริษัทฯจะอนุโลมให้คุณออกก่อนเวลาได้ 1 ชั้วโมง แต่คุณจะต้องทำงานล่วงหน้าเพื่อไม่ให้งานสะดุดติดขัด

พนักงานเสียชีวิต : บริษัทฯ อนุโลมให้ตายได้
แต่ทางบริษัทฯ ขอแนะนำให้พนักงานแจ้งล่วงหน้าเป็นเวลา 2 อาทิตย์ นโยบายบริษัทฯ มีอยู่แล้วว่า คุณมีภาระหน้าที่จะต้องฝึกงานให้แก่พนักงานคนต่อไป

หมายเหตุ :
ทางบริษัทฯ เริ่มเล็งเห็นแล้วว่าพนักงานใช้เวลาอยู่ในห้องสุขานานเกินไป บริษัทฯ จะจัดให้เข้าสุขาเรียงลำดับตัวอักษร เช่น ชื่อจริงขึ้นต้น ก ให้เข้าสุขาเวลา 8.15-8.30 นาฬิกา ถ้าเวลานั้นคุณไม่เข้า ทางบริษัทจะถือว่าสละสิทธิ์ จะให้สิทธิ์ใหม่ในวันต่อไป

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

ผมขอลาออกคนแรก เหอะๆๆ

อย่ามอบหมายงานให้หนูแต่เช้านะคะ ต้องรอให้ถึง 4 โมงเย็นก่อน
หนูชอบเดดไลน์ มันตื่นเต้นดี

แล้วถ้าอันไหนเป็นงานเร่ง คอยทวงหนู ทุก 10 นาทีเลยนะคะ
ว่าไปถึงไหนแล้ว

ถ้าท่านจะออกไปไหน ไม่ต้องสั่งใครไว้หรอกนะคะ เวลาใครมาถาม
หนูจะได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการเดา

ถ้าหนูหอบแฟ้ม กระดาษ กล่องหนังสือ มาเต็มสองแขน ไม่ต้องช่วย
เปิดประตูให้หนูหรอกค่ะ หนูชอบฝึกกายกรรม

วันไหนสั่งงานหลายอย่าง ไม่ต้องบอกหรอกค่ะ ว่าอยากให้ชิ้นไหน
เสร็จก่อน เดี๋ยวหนูก็ตรัสรู้ได้เอง

พยายามทำให้หนูกลับบ้านดึกๆ ทุกวันนะคะ หนูชอบออฟฟิต
หนูไม่เคยมีนัดหรอกค่ะ แล้วไม่รู้จะไปเที่ยวไหนด้วย

ถ้าชอบใจงานที่หนูทำชิ้นไหน เก็บไว้ เป็นความลับสุดยอดเชียวนะคะ

แต่ถ้าไม่ชอบ บอกให้รู้กันทั้งออฟฟิตไปเลย หนูชอบตกเป็นขี้ปากชาวบ้านค่ะ

ถ้างานชิ้นไหน อยากให้ทำอะไรเพิ่มเติมเป็นพิเศษ อย่าเขียนโน๊ต
แนบมาด้วยนะคะ รอให้หนูทำเกือบเสร็จก่อน หนูชอบรื้อทำใหม่ค่ะ

อ้อ เกือบลืม หนูขอลาออกโว้ยย!!!

555 จะมีแบบนี้จริงไหมเนี่ย