“ส่วนประกอบของเครื่องคณิตกรณ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ
เครื่องเฝ้าสังเกตเพื่อเอาไว้แสดงผล และจานบันทึกแบบแข็งที่หน่วยขับ
สำหรับเก็บข้อมูลที่สำคัญ และถ้าต้องการใช้งานเครือข่ายใยพิภพ
ก็ต้องใช้ ตัวกล้ำและแยกสัญญาณในการเชื่อมต่อ”

คำแปลศัพท์คอมพิวเตอร์

กระด้างพันธ์ = Hardware
ละมุนพันธ์ = Software
จิ๋วละมุน = Microsoft
คณิตกรณ์ = Computer
เครื่องเฝ้าสังเกต = Monitor
จานบันทึกแบบแข็งที่หน่วยขับ = Hard Disk Drive
เครือข่ายใยพิภพ = World Wide Web
ตัวกล้ำและแยกสัญญาณ = Modem
คณิตกรณ์วางตัก = Notebook
จอภาพผลึกเหลว = LCD
แผ่นบันทึกชนิดอ่อนปวกเปียก = Floppy Disk
เครื่องกราดภาพ = Scanner

ผมว่าใช้คำทับศัพท์เหอะ ไม่ไหวจะเคลียร์

เด็กหนุ่มคนหนึ่ง…เป็นชาวสงขลา…
เรียนเก่งมาก…
ได้ทุนไปเรียนอเมริกา…ตั้งแต่เด็ก…จนจบด็อกเตอร์…
จึงกลับมาเยี่ยมบ้าน…
บ้านของเด็กหนุ่ม…
อยู่อีกฟากหนึ่ง…ของทะเลสาบสงขลา…

ต้องนั่งเรือแจว…ข้ามไป…ใช้เวลาแจวประมาณหนึ่งชั่วโมง…
เรือที่ติดเครื่องยนต์…ไม่มีเหรอ…ลุง…?
ไม่มีหรอกหลาน…ที่นี่มันบ้านนอก…
มันห่างไกลความเจริญ…มีแต่เรือแจว…
โอ…ล้าสมัยมากเลยนะลุง…โบราณมาก…
ที่อเมริกา….เขาใช้เครื่องบินกันแล้วลุง…ลุงยังมานั่งแจวเรืออยู่อีก…

ไปส่งผมฝั่งโน้น…เอาเท่าไร…ลุง…?
80 บาท…
OK…ไปเลยลุง…
ในขณะที่ลุงแจวเรือ…
หนุ่มนักเรียนนอก…ก็เล่าเรื่องความทันสมัย…
ความก้าวหน้า…ความศิวิไลช์…ของอเมริกาให้ลุงฟัง…

เมืองไทย…เมื่อเทียบกับอเมริกาแล้ว…ล้าสมัยมาก…
ไม่รู้คนไทย…อยู่กันได้ยังไง…?
ทำไมไม่พัฒนา…ทำไมไม่ทำตามเขา…เลียนแบบเขาให้ทัน…?
ลุง…ลุงใช้คอมพิวเตอร์…ใช้อินเตอร์เน็ต…เป็นไหม…?
ลุงไม่รู้หรอก…ใช้ไม่เป็น…
โอโฮ้…ลุงไม่รู้เรื่องนี้น่ะ….ชีวิตลุงหายไปแล้ว…25 %….

แล้วลุงรู้ไหมว่า…เศรษฐกิจของโลก…ตอนนี้เป็นยังไง…?
ลุงไม่รู้หรอก…
ลุงไม่รู้เรื่องนี้นะ…ชีวิตของลุงหายไป…50 %
ลุง…ลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหม…ลุง…?
ลุง…ลุงรู้เรื่องดาวเทียมไหม…ลุง…?
ลุงไม่รู้หรอก…หลานเอ๊ย…

ชีวิตของลุง…ลุงรู้อยู่อย่างเดียว…
ว่าจะทำยังไง…ถึงจะแจวเรือให้ถึงฝั่งโน้น…
ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้…ชีวิตของลุง…หายไปแล้ว…75 %
พอดีช่วงนั้น…
เกิดลมพายุพัดมาอย่างแรง…คลื่นลูกใหญ่มาก…ท้องฟ้ามืดครึ้ม…
นี่พ่อหนุ่ม…เรียนหนังสือมาเยอะ…จบดอกเตอร์จากต่างประเทศ…

ลุงอยากถามอะไรสักหน่อยได้ไหม…?
ได้…จะถามอะไรหรือลุง…?
เอ็งว่ายน้ำเป็นไหม…?
ไม่เป็นจ๊ะ…ลุง….

ชีวิตของเอ็ง…กำลังจะหายไป 100 % …แล้วพ่อหนุ่ม…

เหอะๆ แย่แล้วพ่อหนุ่ม ชีวิตจะหายแล้ว 555

ท่ามกลางความอบอ้าวของตลาดนัดจตุจักร
ชายหนุ่มหลุดจากความเบียดเสียดของคนที่เดินผ่านไปมา
เข้าไปในร้านแห่งหนึ่งขึ้นป้ายขายนกแก้วสามตัว

ชายหนุ่ม – “นกแก้วตัวนี้เท่าไหร่ครับ”
เด็กสาว – “หนึ่งหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – (ตะลึง) “โอ้โห ทำไมแพงขนาดนี้”
เด็กสาว – “ไม่แพงเลยคะ กับความสามารถระดับนี้”

ชายหนุ่ม – (ยิ้มประชด) “ราคาขนาดนี้ ต้องเล่นคอมพิวเตอร์เป็นแน่ๆ”
เด็กสาว – “ใช่คะ ทราบได้ไงคะ”

ชายหนุ่ม – “. . .”
(อึ้ง แล้วก็จินตนาการถึงนกแก้วเล่น msn เขาเคย chat กับคนบางคนบน msn
มีบางคนที่ส่งข้อความซ้ำซากน่าเบื่ออย่างเช่น อือ, อ๋อ,อ๋อเหรอ, yeah เป็นต้น
เค้าเคยสงสัยว่าคนพวกนี้ไม่รู้จักสร้างสรรหาพูดคำอื่นมาใช้บ้างหรือไร
ที่แท้ก็คือเค้าหลงไป chat กับนกแก้ว)

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวนี้หละครับ หนึ่งหมื่นเหมือนกันใช่มั้ย”
เด็กสาว – “สองหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – (สะดุ้ง ดึงนิ้วที่กำลังจะไปเขี่ยนกเล่นกลับคืน)
เด็กสาว – “ตัวนี้ใช้ดาต้าเบสเป็นคะ”

ชายหนุ่ม – (กระพริบตา เรียกสติสัมปชัญญะตนเองกลับคืนมา) “เล่น SQL เป็น” (รำพึง)
เด็กสาว – “แน่นอนคะ จะให้ใช้ dBase เหรอคะ คุณนี่เชยจัง”

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวสุดท้ายหละครับ ดูท่าทางไม่น่าจะฉลาดมาก”
เด็กสาว – “ห้าหมื่นบาทคะ”

ชายหนุ่ม – “แม่เจ้าโว้ย” (สุดที่จะระงับความรู้สึกได้แล้ว)
เด็กสาว – “คะ”

ชายหนุ่ม – “ตัวนี้ต้องเล่นเน็ตเวิร์คได้แน่เลย”
เด็กสาว – “ไม่ใช่คะ”

ชายหนุ่ม – “แล้วตัวสุดท้ายนี่มีความสามารถอะไร”
เด็กสาว – “เอ่อ… ไม่ทราบเหมือนกันคะ”

ชายหนุ่ม – “อ้าว แล้วทำไมตั้งราคาสูงกว่าสองตัวนั้นอีก”
เด็กสาว – “หนูเองก็ไม่เคยเห็นกับตาว่า นกตัวนี้ทำอะไรได้”

ชายหนุ่ม – “. . .”
เด็กสาว – “ส่วนใหญ่นกตัวนี้จะอยู่เฉย ๆ ไม่เห็นทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราว”

เด็กสาว – “แต่หนูเห็นเจ้านกสองตัวแรก เรียกนกตัวนี้ว่า เจ้านาย”

เหอะ ๆ ตลกกันไป