หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า.. “คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน?”

ฉันคงตอบว่า…
“แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว”

ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ “รับความเลว” ของคุณได้

บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท

แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
คนที่คิดว่า “ใช่” กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้ เพราะ “ความรัก” มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น

ที่กำหนดได้มันคือ “ความชอบ” มากกว่า

แต่ที่สำคัญ คือ
ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันล่ะ มันเจ๋งขนาดไหน

แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้ล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึเปล่า
ถ้าเป็นคุณก็ควรบอกเค้านะว่าเค้าน่ะ เป็นญ/ช ในฝันของคุณเลย
แต่ถ้าไม่ใช่… คุณก็ควรบอกให้เค้ารู้ว่า.. ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน

แต่คุณก็ยัง “รัก” เค้า

คนที่รักนะ ไม่ใช่คนที่ชอบ
อืม… ลึกซึ้ง …